سوار و اسب
صدای قدم های فصل رفته
ارام ارام در گوشم محو میشود
بی آنکه قدم های فصل نو را بشنوم.
آه بی فصلی فصل نو است.
بی فصلی برزخی است خالی میان دو درد.
+
نوشته شده در دوشنبه یکم خرداد ۱۳۹۶ساعت 10:51 توسط احسان
|
برچسب:
نویسنده: رضا رحمانی